~*สายลมที่หวังดี*~

ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ทำให้เหมือนเป็นวันสุดท้ายของชีวิต นกบินจากไปไม่ทิ้งรอยเท้าไว้ในอากาศ ผู้ทำดีจริงย่อมไม่หวังสิ่งตอบแทน

 

ห้องเรียนที่ชื่อว่า “โลก” December 4, 2009

Filed under: Normal — OOy @ 2:02 pm

ขอบคุณ…ความคิด
ที่ช่วยให้เราได้ใช้อวัยวะที่ชื่อ “สมอง” บ่อยๆ
แม้บางครั้ง…ที่ความคิดจะมีมากเกินไปจน “ล้น”
แต่หลายครั้ง…ที่เราหยุดทำเรื่องไร้สาระได้
ก็เพราะสิ่งๆ นี้ห้ามเอาไว้

ขอบคุณ…ความฝัน
ที่ช่วยทำให้เกิดสิ่งดีๆ ขึ้นมา
เพราะเราอยากเห็นมันกลายเป็นความจริง
และบางครั้งอีกเหมือนกันที่มันก็สอนให้เราเข้าใจด้วยว่า
ความฝัน” บางอย่าง เป็นได้แค่ “ความฝัน”
เปลี่ยนเป็นความจริงไม่ได้

ขอบคุณ…ความจริง
ที่ทำให้รู้สึกได้ว่า
ตัวเองยังยืนอยู่บนโลก

ขอบคุณ…ความทุกข์
ที่บอกอะไรเราได้อย่างตรงไปตรงมา
ไม่เหมือนกับ…ความสุข
ที่บางทีก็ทำให้เราหลงเพลิดเพลินจนลืมพิจารณาตัวเอง

ขอบคุณ…ความรัก
ที่ทำให้จิตใจเราอ่อนโยน ไม่แข็งกระด้าง
รู้จักการให้ และ เสียสละ
แม้ว่าความรักในระหว่างคนสองคนนั้น
จะต้องมีคนหนึ่งที่รักมากกว่า…อยู่เสมอ…

ขอบคุณ…ความหลง
ที่บอกให้เรารู้ว่า
ยังมีอีกคำที่คนชอบเข้าใจผิด
ว่าเป็น…ความรัก

ขอบคุณ…ความแตกต่าง
ที่ทำให้โลกนี้สวยงาม และไม่น่าเบื่อ
การยอมรับความแตกต่างของเรากับคนอื่น
จะทำให้ประตูของมิตรภาพ…เปิดออกตลอดเวลา

โลก…คือห้องเรียนห้องใหญ่ที่สุดเท่าที่ฉันได้เคยเรียนมา
และเป็นที่แห่งเดียวก็ว่าได้ที่คนเรียนกับคนให้คะแนนคือคนๆ เดียวกัน
นั่นคือ ตัวเราเอง…

ทุกวิชาที่ได้เรียน ไม่มีวิชาไหนที่ผ่านไปง่ายๆ
แต่ก็ไม่มีวิชาไหนที่ยาก เกินกว่าจะเรียนรู้

นี่คือบางสิ่งที่ฉันได้มาจากห้องเรียน…ห้องนี้
และอยากจะเอ่ยคำว่า…
ขอบคุณ…

 
 

สายลมของวันเก่า December 3, 2009

Filed under: Normal — OOy @ 4:42 pm
เวลาใครสักคนพูดถึง “สายลม” ในความหมายใดๆ ก็ตาม
คำที่ดูเคียงคู่และชอบเดินมาด้วยกันคือ “แสงแดด”
แน่นอน ในความรู้สึกที่ดี “สายลม” แทนความหมายที่ รู้สึกสดชื่น
ขณะที่ “แสงแดด” ให้อารมณ์ที่แลดูอบอุ่น และอ่อนโยน

เวลาคนมีความรัก แดดมักเป็นเหมือน แสงสว่างในยามเช้า…
ไม่ใช่แดดที่ร้อนรนและอบอ้าวในยามบ่าย
หรือเป็นแดดที่ดูหม่นแสง เตรียมลาจาก เหมือนแสงสุดท้ายของวัน….

แดดให้อารมณ์ได้ไม่กี่แบบ แต่สายลมสร้างความรู้สึกได้หลากหลายอย่างไม่น่าเชื่อ…
ลมมีความหมายตั้งแต่  “ลมหายใจ” จนถึง “พายุมรสุม”
ไม่เคยมีใครพูดว่าแสงแดดนั้นมีกลิ่น…..
แต่กับสายลมเราสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่มีกลิ่นหอม  อบอุ่น และนุ่มนวลได้เสมอ
ถ้าความรักที่ดีเหมือนแสงแดดในยามเช้า…
สายลมก็คงไม่ต่างอะไรจากความอบอุ่นที่ห่อหุ้มหรือโอบกอด(หลวมๆ)ความรักเอาไว้
เราเห็นแดดกันได้ง่ายๆ แดดมาทุกวัน สาย บ่าย เย็น ถ้าฝนไม่ตก ฟ้าไม่มืดมัว

แต่สายลมจะมาแต่ละครั้ง ไม่มีใครรู้ มันมองไม่เห็นแต่รู้สึกได้…
ไม่มีเวลาที่แน่นอน  แต่ไม่เคยหายไป…

เวลาคนมีความรัก สายลมเหมือนอะไรบางอย่างที่ห่อหุ้มเนื้อตัว
แต่เวลาคนพลัดพราก ความรักห่างหาย
สายลมที่พัดโชยมา เหมือนพัดเอา ความหลัง และใครบางคน มาด้วย
“สายลม” จึงเหมือน “ความหลัง” เมื่อคนอยู่ในอารมณ์เศร้า
แต่อีกด้านมันเป็นความอบอุ่นในหน้าหนาว มากกว่าผ้าห่มผืนใหญ่บนเตียง..

“สายลม” ผ่านเข้ามาในชีวิตของทุกคน เราอาจจะรู้สึกถึงมันในตอนนี้ ขณะนี้…
ในยามที่เรากำลังมีความรักทีดี ที่อบอุ่น… แต่เมื่อมันพัดผ่านไป มันก็จะกลายเป็น“สายลมในวันเก่า”

ซึ่งเราอาจจะรู้สึกถึงมันอีกครั้ง เมื่อเราเดินอยู่ริมถนนในตอนค่ำ วิ่งเล่นในสวนสาธารณะ
หรือนั่งอยู่ริมหน้าต่างบนรถโดยสาร…..

ลมแบบนี้ของใครบางคนอาจจะสงบไปแล้วแต่เชื่อเถอะ มัน(ยัง)พัดพา อยู่ในใจแม้ในวันที่อากาศดูหยุดนิ่งที่สุด…
 
 

นิราศ BTS November 24, 2009

Filed under: Normal — OOy @ 8:43 am
นัดนวลน้องที่สถานี อ่อนนุช
อันเป็นจุดพบเจอเธอและฉัน
เจ้าชิดในพี่ชิดใกล้ใจชิดกัน
รถไฟฟ้าแห่งฝันแล่นผ่านใจ

๛๛ สถานีต่อไป พระโขนง
: Next station Phra Khanong. ๛๛

สถานี พระโขนง เจ้าส่งเสียง
เป็นสำเนียงเรียงร้อยถ้อยความหมาย
ถึงตำนานรักแม่นาคที่จากชาย
พี่สัญญาว่ามิหายห่างจากเธอ

๛๛ สถานีต่อไป เอกมัย
: Next station Ekkamai. ๛๛

เอกมัย สถานีนี้ให้น้อง
เอกครรลองครองเฝ้าเจ้าเสมอ
เอกลักษณ์เอกบุรุษสุดใจเธอ
พี่มิเผลอเพ้อผ่านใจให้ใครเลย

๛๛ สถานีต่อไป ทองหล่อ
: Next station Tong Lo. ๛๛

แม้นมีชายอื่นหมายมองที่ ทองหล่อ
พี่มิท้อขอสู้มิอยู่เฉย
ทองจะหล่อหลอมใจให้ทรามเชย
โอ้อกเอ๋ยฤทัยพี่มีแต่นาง

๛๛ สถานีต่อไป พร้อมพงศ์
: Next station Phrom Phong. ๛๛

ถึง พร้อมพงศ์ พี่พร้อมรักภักดีเจ้า
พร้อมสองเราพิราลัยไม่อาจขวาง
พรั่งพร้อมพรูพุฒินี้แก่นาง
มิมีร้างเจ้าศุภางค์นางดวงใจ

๛๛ สถานีต่อไป อโศก
: Next station Asok. ๛๛

สถานี อโศก อโรคาพาธ
พจนารถสัจแท้แลความหมาย
ไร้ทุกข์โศกโรคภัยพามากล้ำกลาย
เรื่องเลวร้ายมิไหลผ่านพานสองเรา

๛๛ สถานีต่อไป นานา เพลินจิต ชิดลม
: Next station Nana,
Phloen Chit,
Chit Lom. ๛๛

นานา นับนรกานต์มากลายกล้ำ
เจ้าถลำแปลเปลี่ยนใจให้กับเขา
มัว เพลินจิต ชิดลม บนจนมัวเมา
พี่นั่งเศร้าเปล่าเปลี่ยวใจในรถราง

๛๛ สถานีต่อไป สยาม
: Next station Siam. ๛๛

๛๛ ท่านผู้โดยสารที่ต้องการเดินทาง
ไปยังสะพานพระตากสิน
กรุณาเปลี่ยนขบวนได้จากสถานีนี้ ๛๛

ถึงสถานี สยาม ยามเปลี่ยนรถ
เจ้าทรยศลงเปลี่ยนคันมิทันขวาง
ไปกับหนุ่มเซ็นเตอร์พ้อยคอยข้างทาง
เจ้าเดินห่างหายไปในผู้คน

๛๛ สถานีต่อไป ราชเทวี
: Next station Ratchathewi. ๛๛

ตาละห้อยคล้อยระโหยโรยราอาตม์
เมื่อถึง ราชเทวี ศรีพหล
ฤาเทวะเทวดามาชี้ดล
ให้ทุกข์ล้นทุรนรายวายชีวี

๛๛ สถานีต่อไป พญาไท
: Next station Phaya Thai. ๛๛

รถแล่นผ่าน พญาไท ใจยิ่งเปลี่ยว
พญาเหยี่ยวพญายมข่มฤานี่
เจ้าไม่หวนทวนมาแล้วแก้วฤดี
แล้วชีวีของพี่ผู้อยู่อย่างไร

๛๛ สถานีต่อไป อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
: Next station Victory Monument. ๛๛

มองหน้าต่างข้างข้างทางพรางยิ่งเศร้า
เมื่อเห็นเสาตั้งตระหง่านสานความหมาย
อนุสรณ์ อนุสาวรีย์ชัย
สมรภูมิ ตั้งไว้ให้จดจำ

๛๛ สถานีต่อไป สนามเป้า
: Next station Sanam Pao. ๛๛

รถไหลเรื่อยเอื่อยเหมือนน้ำ สนามเป้า
เจ้านั้นเอาดวงใจพี่ที่ถลำ
ไปยิงทิ้งเห็นทนโท่โถเวรกรรม
พี่มันต่ำต้อยฤาไรเจ้าไม่แล

๛๛ สถานีต่อไป หมอชิต
: The terminal station Mo Chit. ๛๛

ถึงสถานีสุดท้ายเบื่อหน่ายจิต
คือสถานี หมอชิต มิผิดหนา
ลงจากรถไฟเมียงมองหาหมอยา
ช่วยรักษาเอายาใจใกล้ชิดที

เป็นนิราศที่เรียงร้อยถ้อยคำหลอก
ที่เจ้าบอกจนช้ำชอกนอกใจหนี
ขอให้เจ้าสุขเถิดหนาลาคนดี
ณ สถานีใจพี่ไม่มีเธอ

๛๛ ขอให้ทุกท่านเดินทางด้วยความปลอดภัย. ๛๛

 
 

…. November 19, 2009

Filed under: Normal — OOy @ 11:36 am

คนเคยรักกัน

เดินสวนทางกันไปมา

แต่กลับไม่มีคำพูดใดๆ กันเลย

มันเจ็บ…ดีนะ

 
 

เค้าว่ากันว่า… November 13, 2009

Filed under: Normal — OOy @ 12:43 pm

1. เค้าว่ากันว่า . . . อ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา เช่นเดียวกัน เราคงไม่รู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก

2. เค้าว่ากันว่า . . . อย่าตัดสินหนังสือดี ๆ แค่ปกมันสวยช่นเดียวกัน คนหน้าตาดี อาจจะไม่ใช่คนดีเสมอไป

3. เค้าว่ากันว่า . . . คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ชอบไม่ได้ เช่นเดียวกัน คนที่เราไม่คิดจะอยากรู้จัก อาจจะเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้

4. เค้าว่ากันว่า . . . การชอบหนังสือสักเล่ม ไม่ได้หมายความว่า หนังสือเล่มนั้น เนื้อหาดีทุกหน้า เช่นเดียวกัน การรู้สึกดีกับใครสักคน ไม่จำเป็นว่าเขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย

5. เค้าว่ากันว่า . . . อย่ารู้สึกเสียดายเวลา กับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจ แล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ

เช่นเดียวกัน จงรู้สึกดี กับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่ แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่า เขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด เพราะอย่างน้อย ต่อจากนี้ไป เราจะได้เลือกทางที่ถูกและคนที่ใช่ซะที